sevgı nedır,nasıl tanımlarsınız?


yorumlarınızla aska bakıs acımızı kıyaslayalım,ne dersınız?

sevgi herkese herşeye duyulabilen bir kavram.insan annesini sever,arkadaşını sever,işini sever vs..
ama sevgi derken aşkı kastettiysen işte o aşk var ya:hem dünyanın en güzel şeyi hem en büyük çilesi
hem herşey hem hiçbirşey.bazen içine akan ılık bir rüzgar bazen bağrında yanan ateş
yani ne aşksız oluyor cankiz ne de aşkla oluyor,benim kanaatim budur.saygılar

cok guzel bır yorum yapmıssın kardesım..

kardes bence kısaca sevmek: karsılıklı iken herseye bedel bir mutluluk ama karsılıksız iken ise ömür boyu mutsuzluktur...
ama gülü seven dikenine katlanır...

sağol arkadaşım teşekkür ederim.

hangimiz düşmedik kara sevdaya?
hangimiz sevmedik çılgınlar gibi? (müslüm baba)

sevmek en güzel duygu sevmek ...

Aşkta Yarın Yoktur Sevgili




Aşk Bu Dünyanın Ölçüleriyle Açıklanamaz Sevgili
O İlkel Bir Acıdır, Yaban Bir Ağrıdır.
Gelir ve İçimizdeki O Çok Eski Bir Şeye Dokunur.
Sonra Bir Perde Açılır ve Yolculuk Başlar
Bu Yolculukta Artık Para, Tarifeler
Beklentiler, Randevular, Taksitler, İş,
Anneler ve Korkular Yoktur
Aşkın Kendi Gerçekliği Vardır Sevgili.
İnsan Başka Bir Işığa Teslim Olur,
Daha Derinden Anlamaya Başlar, Bilgeleşir
Hiç Bilmediği Sezgileriyle Buluşur
Yükü Çok Ağırdır, Kendiyle Buluşmuştur
Hem Dışındadır Dünyanın, Hem de Tam Ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin Yakılan
Yoksun Adamın Hissettikleri de Onunladır,
Yitirdikleri de...
New York'ta, Bir Sokakta,
Kartondan Kulübesinde Yaşayan Kadının
Çıplak Yalnızlığı da
Her Şey Onunladır, Ona Emanettir Sanki,
Ama O, Çıldırtıcı Bir Yalnızlık İçindedir Yine de...
Aşkın Kültürlü Olmakla, Bilgili Olmakla da İlgisi Yoktur Sevgili,
Kanımıza Karışan İlkel Acı, O Yaban Ağrıyla
Hiçbir Kitabın Yazamadığı Hakikatlere Daha Yakınızdır,
İnan...
Kim Demiştir Hatırlamıyorum,
Aşk Varlığın Değil, Yokluğun Acısıdır Diye.
Belki de Bu Yüzden İlk Gençliğimde,
O Yoğun Aşık Olduğum Yıllarda,
Gözüme Uyku Girmez, Dudağımda Bir Islıkla
Bütün Gece Şehri, O Karanlık, O Hüzünlü Sokakları Dolaşır,
İnsanları Uykularından Uyandırmak İsterdim.
Uyanıp, İçimde Derin Bir Sızıyla Uyanan
O Derin Sancının Acısına Ortak Olsunlar Diye...
Aşk Çok Eski Bir Şeydir Sevgili
Onun İçinden O Çileli Çocukluğumuz Geçer
Sevdiğimiz İnsanların Çocuklukları da...
Oradan Üvey Anneler, Eksik Babalar, Parasız Yatılılar Geçer
Ve Sonra Aşk Bütün Bunları Alır, Daha da Eskilere Gider,
Hep O İlkel Acıya, O Yaban Ağrıya...
İnsan Bazen Nedensiz Yere Umutsuzluğa Kapılır
Kimselere Veremez Sevgisini,
Kimselere Derdini Anlatamaz, Evlere Kapanır...
Bazen Denizler Kıyılar Çeker İnsanı.
İnsan Bu Kapılmayı Anlayamaz,
Oysa
Çok Eski Bir Yerde Yaşanmasından Korkulup
Vazgeçilmez Aşkların Sızısıdır Bu.
Bu Sızı, Bu Yenilgi Mevsimlerle Yıllarla Devrilir Başka İnsanlara...
Bir İnsanın Yaptığı Bir Hatanın
Tüm İnsanlara Yayılması Gibi...
İşte Şimdi Biz de Sevgili,
Ya Olmadık Zamanlarda Umutsuzluğa Kapılıp,
Soluğu Evlerde Alacağız,
Ya da Denizler, Kıyılar Çekecek Bizi.
Nasıl Biz Başkalarının Korkularını Taşıyorsak,
Başkaları da Bizim Korkularımızı Taşıyacak,
Yenilgimizi, Umutsuzluğumuzu...
Birazdan Sabah Olacak...
Para, Tarifeler, Beklentiler, Randevular, Taksitler,
İş, Anneler ve Korkular Başlayacak...
Bunlar Varsa Bizim İçin Geçerliyse
Aşk Yoktur ve Hiç Olmamıştır Sevgili.
Birbirimizi Kandırmayalım...
Hadi Güne Hazırlan,
Yaşadıklarımızı Unutmaya Çalış
Aşk Bize Güvenip Verdiği Büyüsünü,
Sırlarını, Cesaretini, Bilgeliğini ve O İlkel,
O Yaban Ağrısını Geri Alacak
Bunlar Olurken İçimiz Bir an Üşüyecek,
Sonra Geçecek...
Hadi, Oyalanma Birazdan Yarın Olacak...
AŞKTA YARIN YOKTUR SEVGİLİ

Cezmi Ersöz

Helal be dündar abi döktürmüssün yine yüregine saglik

valla ben daha bugün e kadar sevgiye rastliyamadigim icin fazla bisey söyleyemeyecegim.

sevmek 4 mevsimi 7 kıtayı bir anda bir solukta yaşamaya benzer ve o kadar hayindirki nerde imkansız var onu bulur...!

sevgi derken aşkı kasdettiysen eğer

babamız ne güzel açıklamış zaten ibadet şarkısıyla

aşkımız ibadet gönül tahtında
ibadet inanmak tanrı yanında
kula kul olmak var sevdayolunda
AŞKIM İMAN DEMEK TANRI KATINDA

Sadece Sevmek... Farklı Olsadak Sevmek... Nedensizce Sevmek...

Sadece sevmek:herşeyi sevmek hayatı sevmek gibi

Farklı Olsada Sevmek:bi insanı herşeyi ile kabul etmek

Nedensizce sevmek:bir annne nin ve baba nın evladına duyduğu sevgidir

sevgi demeyin artık çünkü ben sevgisiz_prens'im

sevmek sevmek
bir gün deil bir yıl değil ömür demek
sevmek sevmek
nefret değil sabır ister ölene dek


zaten baba söylemiş sevmenin ne demek olduğunu dimi cankız oda sana yeter



karacan14

Arkadaşlar Sevgi üzerine herşeyi söylemişsiniz bana diyecek birşey kalmamış.Sevgisiz kalmamanız dileğiyle.

Gittin...


Gittin sen, tüm gidenler gibi...
Tam beni tamamlayacağını düşünürken, yine ben eksik kaldım.
Gülümseyişlerim takılı kaldı yüreğimde. Sonu yok, ışığı yok bir yolda ıssız, sessiz kaldı sevdam.
Ama sen gittin; tıpkı diğerleri gibi… Korkup kaçtın belki de bu sevdadan.
Küçük dünyasında kocaman yüreğiyle seni seven .Ama sen sığdıramadın kalbine.
Taşıyamadın doğru dürüst... Bu kadar çabuk pes edişin de ondandı belki.
Başka cümlelerin ardına sığınmam, yalan yanlış sevdalara takılman...
Gözlerine baktığım zaman çoğaldığımı hissediyorum. Öyle anlamlıydı ki…
Hayatın tüm gizemi senin gözlerindeydi sanki... Herşey o yeşil renkli gözlerinde saklıydı.
Ama sen aniden kapattın o gözleri; aldın gözlerindeki rengi benden...
Tüm sırlar da o gözlerinde kapalı kaldı. İşte ondan sonra başladı herşey... Kalp ağrılarım,
baş ağrılarım, gece yarılarında sebepsiz haykırışlarım...
Bana bıraktığın ve içimde kalan o gözlerindi belki de bunlara sebep olan...
Kötü bir oyun seyrediyorsun, geçecek diyordum kendime. Bak geçince hiçbir şey kalmayacak,
Arda kalanlar eski sonsuzluğa uğurlanacak, diyordum.
Ama olmadı. Geçmedi. Herşey artarak daha da çoğaldı. Pişmanlıklar sardı çevremi.
Keşkeler birikti içimde.Acabalar dolaşıp durdu beynimde...
Hepsi benden bağımsızdı. Hiçbir organıma söz geçiremedim.
Hep sen çoğalıyordun, hep sen büyüyordun içimde...
Sana dönüşmeye başladığımı anlayınca da bir direniş başlattım kendime.
Artık, hiç konuşmuyorum kalbimle... Kendi haline bıraktım onu. Ne derse desin,
Ne isterse istesin; hiç aldırmıyorum. Tıpkı derin dondurucudan çıkmış gibi bir kalbim var artık…
Buz gibi... İçimdeki herşey dondu. Sevgiler, sıcak gülümseyişler, arzular, istekler...
Belki bir gün üzerindeki buzlardan sıyrılıp ‘’artık ben de varım'' diyerek yeniden ortaya çıkar
ve bana döner, kimbilir… Ama o güne kadar, buz gibi ''yeşil'' gözlerin arkasından bakacağım dünyaya.
Senin bana verdiğin o Yeşil’i yaşacağım. Kolay değil çünkü…
Kalbimde dallanıp budaklanan o yeşil’i bir anda kökünden sökmek.Zamana bırakıyorum herşeyi.
Bakmadığın bir çiçek nasıl soluyorsa, o yeşil de bir gün elbet solup, sararacak…
Hayatımda ilk kez sana açtığım kalbim de bundan böyle sadece bahara açacak…