mahsunkul_emrah
Aktif Üye


Kayıt: Nov 07, 2008 Mesajlar: 213 Nereden: Rotterdam, Hollanda
|
Tarih: 10-Oca-2009 / 18:53 Mesaj konusu: Gece |
|
|
Suskundu karanlik, beni sondurdugunde,
Gun ortasinda olu bir golgeydim,
O zaman cikip mutluluklarin evinden
Yurudum gecenin derinliklerine,
Simdi bir golge oturmakta yuregimde,
Bir golge, hissetmeyen gunun corakligini,
Ve dikenler gibi sana dogrulup gulumseyen,
Senden, yalniz senden yana ey gece!
Ey gece, acilarimin onundeki dilsiz kapi,
Gor artik bu karanlik yara izinin kanadigini
Ve kabindan tasmak uzere oldugunu cektiklerimin,
Ey gece ben hazirim artik
Ey gece unutmuslugun bahcesi darmaduman,
Yoksullugumun dunyaya kapali ihtisaminda
Salkimlarla dikenli celenklerde solmakta,
Gel, ey gece, en yuce zaman,
Zavalli gulumsemem sana ulasma cabasinda,
Hickiran sarkim ise yitip gitmekte karanlikta,
Artik yolun sonuna varmak tek istegim,
Birak gireyim senin tapinagina,
Bir zamanlar ki gibi, cilginca ve dindarca
Ve sessiz bir duayla onunde egileyim ey gece!
|
|