snare
Aktif Üye
Kayıt: Aug 08, 2008
Mesajlar: 435
Nereden: gaziantep
|
 Tarih: 30-Ksm-2009 / 17:38 Mesaj konusu: [Haber]Son Baba'yı suşi kesmez |
|
|
Fotoğrafı görünce içim acıdı. Bir masaya uzun iç donuyla, sutyeniyle bir kadın uzanmış. Göbeğine, yeşil yapraklar üzerine tabaklar koymuşlar. Başında Müslüm Gürses. Nereden bakarsanız bakın sakillik kokan bir manzara. Neymiş, Müslüm Gürses sosyete kulübünde kadın göbeğinden suşi yiyormuş!
İşin buraya kadar geleceği yıllar önce belli olmuştu. TRT'nin de uzun süre yasakladığı 'babaların' özel kanallara çıkmalarıyla başlayan meşruluk atakları, bir süre sonra sosyeteye kabul bulmalarıyla son bulmuştu. Bizim bayıla bayıla dinlediğimiz babalar onlar için önce kıroydu, kabullenmeleriyle birlikte sosyetemizin resmi ve kısmi kırolaşması süreci de başladı. Bu 'basit arzulara' ille de bir kulp takmak gerekirse bahane de hazırdı; "Ay bunlar kitch şekerim, çok tatlılar!"
Anlayacağınız, Müslüm Baba, Orhan Baba ve Ferdi Baba'yı dinlemek, sosyetenin, "İlle de farklı olacağım" çabalarının bir uzantısıdır. Böylece o şarkılarla güzel güzel rakılar içilir, Müslüm Babayla 'of' çekilebilir hatta Ferdi Baba'yla 'Olmayan köylerine dönebilirler.' Hele bir de babalardan Müslüm olanı, Teoman'la düet yaparsa! '
SOS'yete!
Kabahat bizim sosyetenin değil aslında. Ayrıca bizde sosyete diye bir şey var mı? Bizim bildiğimiz, Fransız toplumunun burjuvazisinden çıkma değil miydi bu kavram? Burjuvazi nire, Türkiye nire derseniz haklısınız. Bizimkiler hala Anadolulu toprak adamı kimliğini koruyor. Diğer yandan sağ olsunlar bu burjuvaziler sahne, sinema, televizyon hayatıyla da iç içe. Sanatla ilişkileri, resim satın almaktan öteye geçemiyor deniyor bir de. Dua edin hiç olmadık resim sanatını koruyorlar. Ama diğer yandan kadın göbeğinden suşi yiyen sosyete garabeti de dünyanın hiçbir yerinde yok...
Esas babayı unuttunuz
Ahmet Hakan geçen gün "Bitik Babalar Derneği" diye harika bir yazı yazmış. "Eskiden onlar efsane gibiydi, artık 'görünür' oldular" diyor. "Şimdi biri jüri üyesi oldu, biri Necla Nazır'la magazin programlarında, diğeri sosyete suşicisinde. Babalar devri bitti artık..."
Sevgili Ahmet bir konuda yanılıyor. Çünkü benim bir Erkin Baba'm var ki tümüne bedel!
Erkin Baba ile 70'lerde unutulmaz günler yaşamıştık. Ben tanıdığım zaman, Rock'n Roll kralıydı, ününün doruğundaydı. Tabi iki 'kral' daha vardı, Twist Kralı Barış Manço ve Kalipso Kralı Metin Ersoy. Cem Karaca'nın adı henüz yeni yeni duyuluyor.
Erkin, Türkiye'nin alışmadığı bir tip. Upuzun saçlarıyla, Beyoğlu'nun karanlık arka sokaklarında it kopuk tarafından sürekli saldırıya uğruyor. Böylece dayak atmasını da öğrenmiş. Bir gün beş kişiyi birden hakladıktan sonra, karakola düştüğü anlatılırdı. Adamlar "Bu bizi dövdü" diye Erkin'den şikayetçi olmuşlar. Komiser, "Bu kadarcık adamdan, beşiniz dayak yediyseniz Allah sizin belanızı versin" demiş kovmuş hepsini.
Bir gün birlikte Paris'e gitmiştik. Oradan da Cannes Film Festivali'ne. John Lennon gelecekmiş. Geldi de. Yoko ile birlikte çektikleri bir kısa filmin gösterisine katılacaklardı. İkimizin de amacı aynı. Bu efsaneyle tanışmak.
Neyse bizde hikaye uzun, yerimiz dar. John Lennon'un jipini Cannes'ın arka sokaklarında koşarak takip etmek mi dersiniz, sinemaya kalabalıklar arasından süzülerek arka kapılardan girmek mi... O gece Baba'yla hepsini yaptık. Ve sonuçta inanılmaz bir şey oldu. Ertesi sabah John ve Yoko ile nefis bir sabah kahvaltısındaydık. Erkin'in, John'a söylediği birkaç cümle sağladı bu mucizeyi. Bana göre, Erkin'i anlatacak en güzel olay Paris'e gelişimizde yaşandı. Dönüş biletlerimiz dışında hiç paramız kalmamıştı. Ben ilk uçakla döndüm. O beş kuruşsuz, 5 yıl daha Avrupa'da kaldı. Tam anlamıyla maceranın diğer adı değil mi?
Bu nedenle, ne sosyete bozar bizim son Baba'yı ne de göbekte yenen suşiler...
KAYNAK:TAKVİM
NOT:TAKVİM GAZETESİNDEN "ARDA USKAN" IN KÖŞE YAZISIDIR.....
_________________
kendimi kimseye anlatamadım...... |
|
