nietzsche
Yeni Üye


Kayıt: Jul 12, 2009 Mesajlar: 20
|
Tarih: 03-Ağu-2009 / 20:02 Mesaj konusu: senin yoklugun |
|
|
Beyazdir olumun gunesleri, tipki senin saclarin gibi,
Daha mavidir derin uykunun gunesleri: Bir zamanlar sacinin bukleleri gibi.
Ruzgar saclarani vurdugu zaman iyi hatirlarim dayanamazdim aglardim,
Karanlik kuyulara duserken benligim sen gunesim oldun,
Simdi unutulmus bir koseye benzerim, yoklugun acitiyor kalbimi
Mavi, Kahverengi ve gumus rengidedir hayat,
Atesin karanligini sevmistim, senin gozlerin oyleydi,
Ruzgar bana hep dokunurdu senin dokundugun gibi
ve bana sorardi soyle seviyormusun beni diye
hayir derdim ben seni seviyorum ama onu daha
cok seviyorum derdim, ruzgarda bana kuserdi
esmezdi saclarimi oksamazdi, ama kuslugu kisa
surerdi, cunku ruzgar bana asikti,
Allah buyuktur, kudretlidir, elbet karsima seni yine
cikaracaktir. ruzgarim ol sevgilim
|
|